![ÖLESİYE VE ÖLDÜRESİYE SEVİYORUZ HEKİMLERİ!](https://www.manset61.com/images/haberler/no_headline.jpg)
Kendi kendimize bir soralım.
Yolda yürürken, trafikte seyrederken, işimizde, evimizde, velhasıl gündelik yaşamın her safhasında insanlarla karşılıklı ilişkilerimiz ne kadar olumlu?
Özellikle sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin arttığı yıllarda,
şiddetin nedenleri arasında yer alan sağlık çalışanı ile hasta veya hasta yakını iletişimi önemli yer tutmaktadır.
Yaşanan şiddet sağlık çalışanı kadar, şifa uman hastaları, hastaneleri ve hastanenin üst yöneticilerini de olumsuz yönde etkilemektedir.
Bireyler iletişim kurma becerisini giliştirmeden yaşamlarını sürdüremezler. İletişim yetisi, her insan için kendini karşısındakine anlatabilmek, karşısındakini anlamak için kaçınılmaz bir eylemdir.
İyi bir iletişim, insanların her zaman ve her yerde doğru anlaşılmalarını gerektirir.
İletişimin bozulması durumunda insanlar birbirleriyle çatışabilir,
hatta şiddete yönelebilirler, öyle de oluyor.
Sağlık hizmet sektöründe çalışanların iletişim becerilerini geliştirmeleri ve tıp eğitimi sırasında sağlık iletişimi, çatışma ve öfke kontrolü, hasta ve hasta yakınlarıyla nasıl iletişim kurulur gibi konularda da eğitim verilmelidir diye düşünürüm.
Sağlık personeli, şüphesiz ki en çok özveri gerektiren hizmet sektörüdür.
Sağlık sektöründe "müşteri her zaman haklıdır" felsefesi hâkim olur ise, sağlık hizmeti ulvi bir meslek olmaktan uzaklaşmaya mahkûmdur.
Vatandaş bir hekime gözükmüş ve tatmin olamayınca elindeki bulgularla bir başka hekime gidince, o hekim hastanın yanında meslektaşıyla ilgili olumsuz görüşlerini açıkça ifade ederken, büyük bir soruna sebebiyet verdiğini düşünemez.
Ve diğer hekimle ilgili çok sevimsiz eleştiriler dillendirilir.
Hasta adeta diğer hekime karşı azmettirici duruma getiriliyor.
Bu yaklaşım doktorlar arasında maalesef çok yaygın ve çok kötü sonuçlar doğurmaktadır.
Toplum yıpranmış, insanlar değişmiş, saygı=sevgi hak getire.
Belkide içimizde bastırdığımız gerçek kimliğimizi gösteremediğimiz duygular mı harekete geçiyor yavaş yavaş.
Toplum olarak bir değişim içinde olmamız birbirimizden çabuk etkilenmemizde önemli rol oynuyor olması mı bunların nedeni yoksa.
Ayser ÖZBAKIR